Méditation de Notre-Dame du Web inspirée des stations de la croix de l’église paroissiale de Beauraing.
Meditaties van Notre-Dame du Web geïnspireerd door de kruisweg van de parochiekerk in Beauraing.

Station 1 : condamné – Statie 1: veroordeeld

Pilate dit aux juifs : « Voici votre roi. » Eux vociférèrent : « À mort ! À mort ! Crucifie-le ! » Jean 19, 14-15

Condamné, Jésus est seul : la courbe est complètement fermée. La foule, de loin, regarde. Espaces clos qui marquent une rupture…Condamné par un procès truqué, comme un criminel, à un supplice d’esclave, il n’y a personne pour prendre son parti… Personne pour prendre le parti de l’homme accusé injustement, de tous ceux qui comme lui sont aujourd’hui bafoués et rejetés.

“Pilatus zei tegen de Joden: ‘Hier is hij, uw koning.’ Meteen schreeuwden ze: ‘Weg met hem, weg met hem, aan het kruis met hem!” Johannes 19:14-15

Veroordeeld, Jezus is alleen: de cirkel is volledig gesloten. De menigte kijkt vanuit de verte. Gesloten ruimten die een breuk markeren… Veroordeeld door een gemanipuleerd proces, als een misdadiger, als een slaaf gemarteld, is er niemand die zijn kant kiest… Niemand die de kant kiest van de ten onrechte beschuldigde man, van al degenen die, net als hij, vandaag geminacht en verworpen worden.

Station 2 : charger de sa croix – Statie 2: het kruis opnemen

« Il sortit, portant sa croix » Jean 19, 17

Le jeu des courbes entre Jésus et la foule exprime la distance de celle-ci par rapport à lui. La foule est là… à moitié… Elle est là, devant cet homme portant sa croix, cet homme que certains disent être le Messie… et la foule ne comprend pas. Mais peut-on comprendre la folie de la croix ? Pour essayer de comprendre, y-a-t-il une autre voie que d’entrer dans ce chemin de croix, avec le Christ ; entrer avec lui, en lui et par lui dans nos propres croix, petites et grandes, nos croix de chaque jour ?

“Hij droeg zelf het kruis naar de zogeheten Schedelplaats, in het Hebreeuws Golgotha.” Johannes 19:17

Het spanningsveld tussen Jezus en de menigte drukt de afstand van de menigte tot hem uit. De menigte is daar… halverwege… Zij is daar, voor deze man die zijn kruis draagt, deze man die volgens sommigen de Messias is… en de menigte begrijpt het niet. Maar kunnen we de waanzin van het kruis begrijpen? Is er een andere manier om dit te begrijpen dan deze kruisweg met Christus te gaan, om met Hem, in Hem en door Hem onze eigen kleine en grote kruizen, onze dagelijkse kruizen, aan te gaan?

Station : tomber – Statie 3: vallen

« Il était méprisé, abandonné de tous, homme de douleurs, familier de la souffrance. » Isaïe 53,3

La croix est trop lourde, trop lourde du non-amour des Hommes. Jésus tombe à terre, écrasé par elle, comme enseveli sous elle. La foule comme au balcon, est là encore… Qu’il est lourd certains jours le poids du monde ! Lourd du poids des autres, de ceux dont nous sommes chargés : parents, enfants, époux(se), frères et sœurs, communauté, amis, proches, collègues de travail… Seigneur aide-moi à porter avec toi le poids de « mes » autres.

“Hij werd veracht, door mensen gemeden, hij was een man die het lijden kende.” Jesaja 53:3

Het kruis is te zwaar, te zwaar door de liefdeloosheid van de mensen. Jezus valt op de grond, erdoor verpletterd, alsof hij eronder bedolven is. De menigte, als op het plein, is er nog steeds… Hoe zwaar is soms het gewicht van de wereld! Hoe zwaar is het gewicht van anderen, van hen met wie wij belast zijn: ouders, kinderen, echtgenoot, broers en zusters, gemeenschap, vrienden, verwanten, collega’s op het werk… Heer, help mij om het gewicht van ‘mijn’ anderen met U te dragen.

Station 4 : Mère Marie – Statie 4: Moeder Marie

« Vois cet enfant doit amener la chute et le relèvement d’un grand nombre en Israël… et toi-même une épée te transpercera le cœur. » Luc 2, 34 -35

En cet instant, Jésus n’est plus seul. Quelqu’un se tient là, tout proche de lui. Marie, sa mère, celle qui a cru à l’accomplissement des Ecritures, suit le Fils jusqu’au bout. Le oui de Marie rejoint pleinement le oui de Jésus. La foule moins nombreuse se fait plus discrète…Communion de tous ceux et celles qui ont, au cours des siècle, vécu leur « oui » jusqu’au bout.

“Weet wel dat velen in Israël door hem ten val zullen komen of juist zullen opstaan. Hij zal een teken zijn dat betwist wordt, en zelf zult u als door een zwaard doorstoken worden” Lucas 2:34-35

Op dit moment, is Jezus niet langer alleen. Iemand staat daar, dicht bij Hem. Maria, Zijn moeder, degene die geloofde in de vervulling van de Schriften, volgt de Zoon tot het einde. Maria’s ja voegt zich volledig bij het ja van Jezus. De menigte, minder talrijk, wordt discreter… Gemeenschap van allen die door de eeuwen heen hun « ja » tot het einde toe hebben geleefd.

Station 5 : Simon de Cyrènen – Statie 5: Simon van Cyrene

« Ils mirent la main sur un certain Simon de Cyrène qui revenait des champs, et le chargèrent de la croix pour la porter derrière Jésus. » Luc 23, 26

Qui donc est maintenant avec Jésus ? Qui est cet homme, d’où vient-il ? De cette foule aux visages inquiets, jusqu’ici en retrait, le voici extirpé. Subitement mêlé à un drame dont il était étranger, il se trouve réquisitionné, obligé à aider. Seigneur, aide-moi à passer de l’obligation à la communion, et de la communion à la compassion.

“Toen Jezus werd weggeleid, hielden de soldaten een zekere Simon van Cyrene aan, die net de stad binnenkwam. Ze legden het kruis op zijn rug en lieten het hem achter Jezus aan dragen.” Lucas 23:26

Wie is er nu bij Jezus? Wie is deze man, waar komt hij vandaan? Uit deze menigte van bezorgde gezichten, tot nu toe op de achtergrond, wordt hij hierheen getrokken. Plotseling betrokken in een drama waar hij geen deel van uitmaakte, wordt hij opgeroepen om te helpen. Heer, help me over te gaan van verplichting naar verbondenheid en van verbondenheid naar mededogen.

Station 6 : Véronique – Statie 6: Veronica

« Vous donc, les élus de Dieu et ses biens-aimés, revêtez des sentiments de tendre compassion, de bienveillance, d’humilité, de douceur… » Colossiens 3,12

Dans cette scène reçue de la tradition, les deux mains de Véronique nous présentent le tissu avec lequel elle a essuyé le visage du Christ, visage ruisselant de sueur, de sang et de crachats. Image même du ministère de compassion, ce geste nous invite à essuyer aujourd’hui encore les visages meurtris des Christs de nos routes humaines. Seigneur apprends-moi à voir ton visage meurtri dans ceux qui souffrent et donne-moi cette compassion, cette capacité de « pâtir avec ».

“Omdat God u heeft uitgekozen, omdat u zijn heiligen bent en hij u liefheeft, moet u zich kleden in innig medeleven, in goedheid, bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld.” Kolossenzen 3:12

In deze uit de traditie overgeleverde scène toont Veronica ons het doek waarmee zij het gezicht van Christus heeft afgeveegd, een gezicht druipend van zweet, bloed en speeksel.  Dit gebaar, dat het beeld is van het ambt van barmhartigheid, nodigt ons uit om ook vandaag nog de geblesseerde gezichten van de Christussen af te vegen op onze menselijke wegen. Heer, leer mij uw gewonde gelaat te zien in hen die lijden en geef mij medeleven en het vermogen om « mee te lijden ».

Station 7 : tombé à nouveau – Statie 7: opnieuw gevallen

« Père si tu le veux, éloigne de moi cette coupe ! Cependant, que ce ne soit pas ma volonté qui se fasse mais la tienne. » Luc 22, 42

Malgré la présence de sa mère, malgré l’aide de Simon, Jésus tombe une deuxième fois, les yeux clos, terrassé. La courbe sur son dos et la foule au-dessus rendent visible le poids de son fardeau. Va-t-il abandonner ? Quelle tentation que de se laisser mourir dans des moments pareils ! Jusqu’au bout la tentation de s’arrêter guettera Jésus. Or vivre c’est se relever, recommencer, continuer d’aimer… Seigneur, fais-moi la grâce de toujours me relever, recommencer, de continuer à aimer.

“Vader, als u het wilt, neem dan deze beker van mij weg. Maar laat niet wat ik wil, maar wat u wilt gebeuren.”
Lucas 22,42

Ondanks de aanwezigheid van Zijn moeder, ondanks de hulp van Simon, valt Jezus een tweede maal, Zijn ogen gesloten, verslagen. De kromming van Zijn rug en de menigte daarboven maken het gewicht van Zijn last zichtbaar. Zal Hij het opgeven? Wat een verleiding is het om te sterven op een moment wat lijkt op deze situatie! Tot het einde, zal de verleiding bij Jezus zijn om te willen stoppen. Maar leven is opstaan, opnieuw beginnen, doorgaan met liefhebben… Heer, geef me de genade om altijd op te staan, opnieuw te beginnen, doorgaan met liefhebben.

Station 8 : les femmes en larmes – Statie 8: wenende vrouwen

« Filles de Jérusalem, ne pleurez pas sur moi ! Pleurez plutôt sur vous-mêmes et sur vos enfants ! » Luc 23, 28

Quelques femmes sont tournées vers Jésus, le visage levé vers lui, attentives comme si tout d’un coup il avait interrompu leurs pleurs et leurs gémissements. Interloquées par son interpellation, elles essaient de comprendre. Tandis qu’elles se croyaient sincères dans leur rôle de pleureuses, Jésus les renvoie à la vraie dimension de sa mission et de la leur. Seigneur apprends-moi à ne pas consoler de l’extérieur, à bannir de ma vie la pitié blessante et à pleurer sur les vraies tristesses avec réelle compassion.

“Dochters van Jeruzalem, huil niet om mij. Huil liever om jezelf en je kinderen.” Lucas 23,28

Enkele vrouwen zijn naar Jezus gekeerd, hun gezichten naar Hem opgeheven, aandachtig alsof Hij plotseling hun wenen en jammeren had onderbroken. Zij waren verbaasd over zijn ondervraging en probeerden het te begrijpen. Terwijl zij dachten dat zij oprecht waren in hun rol als wenende, zond Jezus hen terug naar de ware dimensie van Zijn zending en de hunne. Heer, leer mij niet van buitenaf te troosten, kwetsend medelijden uit mijn leven te bannen en over echt verdriet te wenen met echt medeleven.

Station 9 : tombé pour la troisième fois – Statie 9: derde keer gevallen

« Éli, Éli, lema sabactani ? », ce qui veut dire : « Mon Dieu, mon Dieu, pourquoi m’as-tu abandonné ? » Matthieu 27, 46

Une nouvelle fois tombé à terre, Jésus est dans un effondrement total. La foule est dans un coin… l’espace entre elle et le Christ s’est encore creusé. Au milieu de ce monde, Jésus est seul. Seigneur, qu’au creux de mes nuits et de mes détresses, je puisse encore crier vers toi !

“Eli, Eli, lema sabachtani?” Dat wil zeggen: “Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?” Matteüs 27:46

Wederom valt Jezus totaal ineengezakt op de grond. De menigte zit in een hoek… de ruimte tussen hen en Christus is nog groter geworden. Te midden van deze wereld, is Jezus alleen. Heer, mag ik nog steeds tot U roepen in het diepst van mijn nachten en mijn nood!

Station 10 : dépouillé de ses vêtements – Statie 10: ontkleed

« Ma vie, nul ne me l’enlève : je la donne de moi-même. J’ai le pouvoir de la donner, et j’ai pouvoir de la reprendre : voilà le commandement que j’ai reçu de mon Père. » Jean 10, 18

Tandis que deux mains cupides lui enlèvent sa tunique, Jésus très digne, debout, se laisse dépouiller. Le don qu’il fait de lui même jusqu’à livrer son corps mis à nu, jusqu’à verser son sang, jusqu’à donner sa vie… pour que tout être de toute race et de toute époque sache qu’il est aimé de Dieu. Seigneur, apprends-moi à aimer les miens jusque là.

“Niemand neemt mijn leven, ik geef het zelf. Ik ben vrij om het te geven en om het weer terug te nemen – dat is de opdracht die ik van mijn Vader heb gekregen.” Johannes 10:18

Terwijl hebzuchtige handen Zijn tuniek wegnemen, laat Jezus, met grote waardigheid, zich uitkleedden. De gave die Hij van zichzelf geeft door Zijn naakte lichaam af te staan, door Zijn bloed te vergieten, door Zijn leven te geven… opdat iedereen van elk ras en van elke tijd zou weten dat hij door God bemind wordt. Heer, leer mij om mijn volk in deze mate lief te hebben.

Station 11 : crucifié – Statie 11: gekruisigd

« Père, pardonne-leur, ils ne savent pas ce qu’ils font. » Luc 23, 33

Jésus le Christ est en croix, s’offrant tout entier pour le salut des hommes et des femmes de ce monde, pour tous, y compris ceux qui l’ont trahi et abandonné, y compris ses bourreaux. En le regardant ainsi étendu sur le bois de la croix, considérer l’immensité de l’amour dont il est porteur et laisser monter vers lui ma prière. Mais qui es-tu Jésus pour nous aimer ainsi ?

“Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen.” Lucas 23:33

Jezus Christus hangt aan het kruis en offert zich volledig op voor de redding van de mannen en vrouwen van deze wereld, voor allen, ook voor hen die Hem verraden en in de steek gelaten hebben, ook voor Zijn beulen. Terwijl ik kijk naar Hem, uitgestrekt op het hout van het kruis, overweeg ik de onmetelijkheid van de liefde die Hij draagt en laat ik mijn gebed tot Hem opstijgen. Maar wie bent U, Jezus, om zo van ons te houden?

Station 12 : mort – Statie 12: gestorven

« Jetant un grand cri, Jésus dit : Père, en tes mains je remets mon esprit. » Luc 23, 46
« Le centurion qui se tenait en face de lui, s’écria : « Vraiment cet homme était fils de Dieu ! » Marc 15, 39

C’est l’heure du retour au Père. Sa mission est accomplie, Jésus remet l’esprit… Envoi de l’Esprit sur le monde. Et le centurion, cet étranger qui se tient en face de lui, s’en rend compte. Seigneur, me voici devant toi, mendiant de ton esprit, mendiant de l’Esprit pour que je puisse m’écrier à mon tour : « Vraiment tu es le Fils de Dieu ! »

“En Jezus riep met luide stem: ‘Vader, in uw handen leg ik mijn geest.” Lucas 23:46
“Toen de centurio, die recht tegenover hem stond, hem zo zijn laatste adem zag uitblazen, zei hij: ‘Werkelijk, deze mens was Gods Zoon.” Marcus 15:39

Het is het uur van terugkeer naar de Vader. Zijn missie is volbracht, Jezus draagt de geest over… Zendt de Geest over de wereld. En de centurion, deze vreemdeling die voor Hem staat, beseft het. Heer, hier sta ik voor U, smekend om Uw geest, smekend om de Geest, zodat ook ik kan uitroepen: « Waarlijk, Gij zijt de Zoon van God! »

Station 13 : descendu de la croix – Statie 13: van het kruis genomen

« Joseph d’Arimathie, membre notable du Conseil, qui attendait lui aussi le Royaume de Dieu, s’en vint hardiment trouver Pilate et réclama le corps de Jésus. » Marc 15, 43

La mort semble avoir eu le dernier mot. Des mains amies se tendent pour recueillir ce corps meurtri, blessé, transpercé et sans vie pour lui offrir sépulture. Jésus Christ, roi blessé, Dieu couronné de nos épines, Ô Jésus prends pitié, que ton amour nous illumine !

“Josef van Arimatea, een vooraanstaand raadsheer, die zelf ook de komst van het koninkrijk van God verwachtte raapte al zijn moed bijeen en ging naar Pilatus, die hij om het lichaam van Jezus vroeg.” Marcus 15:43

De dood lijkt het laatste woord te hebben. Vriendelijke handen reiken uit om dit gekneusde, gewonde, doorboorde en levenloze lichaam op te rapen om het een begrafenis aan te bieden.  Jezus Christus, gewonde koning, God gekroond met onze doornen, O Jezus ontferm U, moge uw liefde ons verlichten!

Station 14 : mis au tombeau – Statie 14: in het graf gelegd

« Ils s’assurèrent du sépulcre, en scellant la pierre et en postant une garde. » Matthieu 27, 66

Avec Jésus, c’est la mort qui est enfermée dans cette tombeau. La mort et toutes les forces de mal qui peuplent nos vies sont enfermées là, enterrées à jamais. Moi qui suis chrétien, chrétienne, est-ce que je crois qu’avec Jésus la mort est morte ? Est-ce que je crois qu’il a vraiment vaincu ce qui est mort jusque dans mon être même ? Seigneur, viens au secours de mon manque de foi !

Silence

“Ze gingen erheen en beveiligden het graf door het te verzegelen en er bewakers voor te zetten.” Matteüs 27:66

Met Jezus, is het de dood die in dat graf opgesloten zit. De dood en alle krachten van het kwaad die ons leven bevolken zijn daar opgesloten, voor altijd begraven. Als Christen, geloof ik dat met Jezus de dood is gestorven? Geloof ik dat hij werkelijk datgene heeft overwonnen wat dood is in mijn wezen? Heer, kom mij redden van mijn gebrek aan geloof!

Stilte