Chrétiens des deux Ourthes

Agenda, Catéchèse, Pastorale biblique, Spiritualité, Temps de prière

Prier avec les personnages bibliques

26 mars 2026

Vie culturelle

Exposition ‘Portraits’ en l’église de La Roche

26 mars 2026

Trois jours pour voir Jésus aller vers qui l'envoie. Trois jours pour traverser le passage de la mort à la vie renouvelée, pour que notre attente de Pâques ne meure pas. Le repas du Jeudi saint célèbre l'amour fraternel dans le don de soi. La souffrance du monde est assumée dans le Vendredi saint. L'annonce du matin de Pâques, signe de la joie de Dieu, descelle la pierre des cœurs humains.
Mais le message de ces jours peut s'entendre aussi là où il prend sens pour tout être compatissant. Le drame de la Croix révèle ce qui se passe, hélas, dans notre monde : le triomphe de la violence et du mensonge, la logique de l'enfermement, la haine de l'autre. Or il n'y a d'enfer que le Christ n'ait visité. Au chevet de l'humanité la plus aliénée, il y a encore un Dieu en attente. La mort a été défaite sur son propre terrain. Dès lors, l'homme est possible. Et, dans ce monde éprouvé, il n'y a pas de fatalité, seulement un manque d'imagination, d'attention et de dévouement.
Père Sylvain Gasset, assomptioniste, Prions en Eglise

Drie dagen om te zien hoe Jezus naar Hem gaat die Hem gezonden heeft. Drie dagen om de overgang te maken van de dood naar een nieuw leven, opdat onze verwachting van Pasen niet vervaagt. De maaltijd op Witte Donderdag viert de broederlijke liefde. Het lijden van de wereld wordt op Goede Vrijdag op zich genomen. De aankondiging op Paasochtend, teken van Gods vreugde, verwijdert de steen van de menselijke harten.
Maar de boodschap van deze dagen kan ook worden gehoord daar waar ze betekenis krijgt voor ieder medelevend wezen. Het drama van het kruis onthult wat er helaas in onze wereld gebeurt: de triomf van geweld en leugen, de logica van zich afsluiten, de haat tegen de ander. Maar er is geen hel die Christus niet heeft bezocht. Aan het bed van de meest vervreemde mensheid wacht nog steeds een God. De dood is op zijn eigen terrein verslagen. Vanaf dat moment is de mens mogelijk. En in deze beproefde wereld is er geen onvermijdelijkheid, alleen een gebrek aan verbeeldingskracht, aandacht en toewijding.
Père Sylvain Gasset, assumptioniste, Prions en Eglise